Alle boodschappen

Over groene poep (?) en schuimende ananas

Natuurlijk hadden we niet van tevoren boodschappen gedaan, zoals het boek aanraadde. Natuurlijk kwamen we sowieso al later dan gepland uit bed, waardoor we niets anders konden dan rond lunchtijd in de supermarkt de ingrediënten bij elkaar te sprokkelen. Alleen maar groente en fruit, met ondertussen de zeurderige geur van versgebakken brood in onze neus. Gelukkig sleepte ons gedeelde enthousiasme ons er doorheen. We hadden er zin in! Spannend, vonden we het. Een projectje.

Al een half jaar lang wilden we een sapkuur doen. Een detox, bij wijze van experiment. Want of ik erin geloof weet ik (nog) niet. Maar dat het je helpt je beter bewust te worden van je eetgewoonten leek me al belangrijk genoeg. In de afgelopen jaren waren de keren dat ik ’s avonds naar de super ben gerend voor chocola op één hand te tellen. In de afgelopen twee maanden op minstens twee.

Deze voorgenomen detox was zelfs de doorslaggevende reden geweest voor de aankoop van een slowjuicer. Die was relatief duur, maar steeds flesjes sap van een of andere hippe keten moeten halen was relatief nóg duurder besloten we. (Eerste wereld luxe-aankopen goedpraten is een talent waar wij niet om verlegen zitten. Of ik er trots op ben is een ander verhaal.)

Een paar weken geleden werd het duidelijk dat het tijd was. Onze agenda’s waren behoorlijk leeg en eigenlijk hadden we ook wel zin om semi-verplicht weinig te ondernemen. Het waren heftige maanden geweest op zo ongeveer ieder gebied van ons leven, dus even niets lijkt dan al snel een goed idee. En hoewel ik Echt Heel Veel van eten houd, kon ik me voorstellen dat een menu dat alleen uit sapjes bestaat ook wel wat heeft. Lekker makkelijk, leek me. (Boy, was I wrong. Blijf lezen dus.)

Terug naar afgelopen vrijdag, dag één. De spullen waarvan we zeker wisten dat we die op de markt konden kopen – voor een hoop minder geld, die slowjuicer moet zich toch ergens terugverdienen – zochten we daar bij elkaar. Inmiddels was het al half één geweest. Ik had nog twintig minuten voordat ik weg moest naar de yogales die ik had ingepland, maar dat ging vast net lukken. Ik bedoel, ik kon echt niet op een lege maag daar naartoe, maar als ik normaal een sapje maak ben ik daar ook binnen tien minuten mee klaar, inclusief het afwassen erna.

Jeroen stopte de appels in de Albert Heijn-tas om daarna af te laten wegen door de marktkoopman. Anderhalve euro per kilo. Het waren van die luxe roze-kleurige exemplaren. Een koopje, want bij de Turkse supermarkt kosten die twee euro en in de Appie liggen ze per vier verpakt en wil ik de prijs niet eens weten.
‘Eh, mijn weegschaal gaat maar tot vijf kilo,’ merkte de marktkoopman op toen hij de volle tas beetpakte.
‘Ah. Ja, het zijn dus zeventig appels. Ongeveer.’
‘Gast, je lult.’
‘Nee, echt niet. We doen een sapkuur. Vandaar.’
Via een rekensom waarbij de marktkoopman een bepaald aantal appels per kilo telde en ons matste, kwam hij tot het totaalbedrag. (Daar zaten ook nog twee flinke bossen peterselie bij voor een euro en twaalf citroenen die ik voor twee-en-een-halve euro mocht meenemen, ook al gingen ze voor vier voor een euro.)

Zeventig appels. Wij vonden het zelf ook wat veel. Maar de lijst met ingrediënten was voor een detox voor één persoon, dus alles moest verdubbeld. Dat maakte dus twee keer vijfendertig, is zeventig appels. Verder liepen we terug naar huis met twaalf limoenen, zes ananassen, vijf komkommers, twee stronken broccoli, twee bieten, twee courgettes, twee zakjes waterkers, een grote zak gesneden boerenkool, een grote zak verse spinazie, twee bakjes alfalfa en een flink stuk gember.

Oh ja en we waren ook nog langs De Tuinen geweest, voor een potje ‘goede bacteriën’-poeder. Bleekselderij, avocado, wortels, bananen, spirulina en tarwegraspoeder had ik al in huis.

Had ik al gezegd dat dit de boodschappen waren voor slechts de eerste drie dagen?

Eenmaal thuis begon het juicen. Ik had nog nooit eerder ananas ge-juice’d en weet nu dat ik dat ook niet snel weer gaan doen. Ananas gaat namelijk ontzettend schuimen, zowel in het bakje waar het sap terecht komt als in de schacht waar je steeds stukjes groente en fruit in stopt. Kort samengevat: dat schuim zorgt ervoor dat het niet opschiet. Ik maakte ook nog eens vier porties tegelijk, want zowel het eerste als het tweede sapje dat voor die eerste dag op het menu stond was de JuiceMaster’s Super Juice – met, je raadt het al, een basis van ananas.

Toen ik eindelijk zo ver was dat ik daadwerkelijk klaar was zag ik dat de yogales waar ik naartoe had gewild alweer bijna was afgelopen. Ook de rest van de dag zou volgens dezelfde strekking verlopen, zo bleek later. Eigenlijk heb ik weinig anders gedaan dan sap maken. Natuurlijk had ik expres mijn agenda leeg gehouden, maar om eerlijk te zijn was dat vanwege het idee dat ik niet zo helder zou zijn omdat ik niets ging eten. Niet omdat ik geen tijd had. Want eigenlijk ging het best goed met me. Om eerlijk te zijn voelde ik me alsof ik alles kon doen zoals normaal. Behalve dan dat ik nergens tijd voor had, omdat ik vaker wel aan het juicen was dan niet.

Iemand met wie ik soms samenwerk en met wie ik al een paar weken een afspraak probeerde te maken, maar wat steeds niet lukte omdat er altijd één van ons niet kon, sms’te me of ik nog langs kwam.
Ik stuurde een berichtje terug. ‘Sorry, ik ben vandaag begonnen met een sapdetox. Ik voel me een beetje wiebelig, dus ik blijf even thuis.’
Ze reageerde verbaasd, zei dat zij zoiets nooit zou kunnen doen en wenste me succes. Ikzelf was wel even verbaasd. Blijkbaar vond ik het minder gênant om te zeggen dat ik me slapjes voelde vanwege zo’n stomme kuur dan dat ik simpelweg geen tijd had.
Want ik moest sap maken.

De avond voor dag één verlangde ik al hevig naar pizza. Van die goeie, met een krokante bodem. Je weet dat je iets gaat willen zodra het je ontzegd wordt. Officieel was ik nog niet eens begonnen! Wel had ik al twee dagen afgebouwd, zodat de detox-verschijnselen, zoals hoofdpijn, minder heftig zouden zijn. Dat hield in dat ik de laatste dag begon met een smoothie van banaan, miso-soep en cherrytomaatjes had als lunch en dineerde met een (overheerlijke) soep van pompoen, wortel, pastinaak en Indiase kruiden. Weinig copieus allemaal, maar niet enorm ongewoon voor mijn doen. Nee, dan de wetenschap dat het vanaf dan nog een stuk kariger ging worden. Die pizza dus, als een visioen in mijn hoofd. De hele eerste dag was ik ‘m weer vergeten, maar ’s avonds kwam-ie terug – hemelser dan ooit.

Op de bank (we lagen en we keken series, de dingen die je doet wanneer je medelijden hebt met jezelf) maakten we lijstjes met alles waar we zo’n onmogelijke zin in hadden en wat we niet mochten. Vooral door zoute dingen zoals chips te noemen maakten we elkaar gek, maar eigenlijk volstond alles wat geen sap was. Ik haalde nog maar eens een anekdote aan van de sapmeneer van het boek, over een vrouw die hem opbelde omdat haar drang naar chocolade zó sterk werd dat ze er bijna aan toe ging geven. Doe maar, antwoordde hij. Haal maar. ‘Ja maar, dat mag toch niet? Ik moet toch de kuur afmaken? Ik bedoel, ik wíl helemaal geen chocola.’ There you go. We wilden geen chocola. Nou, ik kan je vertellen: we wilden veel niet die avond, maar chocolade hoorde daar niet bij.

Hedwig en haar sapje

Op de ‘Juicy Wall Planner’ die op een van de keukenkastjes hangt heeft ieder saprecept zijn eigen kleurtje. In werkelijkheid zijn bijna alle sapjes groen.

De tweede dag verliep niet veel anders. Nog steeds stond ik praktisch de hele dag in de keuken te juicen. Ananas bleek de basis van bijna ieder sapje. Nieuw was dat ik veel scheten moest laten en dat die nog veel meer stonken dan dat ik van mezelf gewend was. Ook was het de eerste dag zonder number two. Normaliter geniet ik een vrij regelmatige stoelgang en ik vroeg me af hoe dat de komende zou gaan. De sapmeneer had me in zijn boek toevertrouwd dat de avocado die je aan sommige sapjes moest toevoegen (dat geheel gaat dan in de blender) zou zorgen voor de vezels die nodig zijn om je darmwand schoon te ‘vegen’. Ikzelf vroeg me vooral af hoe groen mijn poep zou zijn. (Sorry, ik wil gewoon volkomen eerlijk zijn.)

Op de derde dag realiseerde ik me dat ik halverwege die dag al op de helft zou zijn van mijn kuur. Hoera! Ook vond ik het een goed teken dat ik de avond ervoor iets minder over eten had nagedacht dan op de eerste avond.

Wel wilde ik weten of je de ananas ook mocht vervangen door iets anders, dus ik keek in het boekje bij de veelgestelde vragen. Het antwoord op mijn vraag vond ik niet, maar wel het antwoord op de vraag ‘Is het ook goed als ik maar vijf dagen doe in plaats van zeven?’ NEE, luidde die. Hm. Dat had ik nog niet eerder gelezen.

Ter verduidelijking: in eerste instantie zouden we allebei de zeven dagen-detox doen. Alleen, op dag zes zou ik met mijn moeder naar de sauna gaan. Toen ik haar stuurde dat ze het gereserveerde lunchbuffet-arrangement voor mij mocht annuleren omdat ik alleen sapjes zou nemen, vond ik dat ineens zo stom van mezelf. Lekker gezellig mens ben je ook, Hedwig. Dit uitje stond al zo lang gepland. Of misschien was het mijn onbewuste dat toen al dacht aan die pizza, maar hoe dan ook: Jeroen stelde voor dat ik dan gewoon vijf dagen deed en vanzelfsprekend ging ik akkoord.

Toch vond de sapmeneer vijf dagen níet oké. Maar zijn antwoord was uitgebreider dan de ‘nee’ in kapitalen dus ik las door. Misschien bleek hij begrip te hebben voor verzachtende omstandigheden. Dat klopte behoorlijk, want hij legde uit dat het niet goed is om eerder te stoppen dan je van plan was – tenzij je op dat moment had ingezien dat je je eetpatroon moest veranderen. (Zijn methode richt zich voornamelijk op mensen die willen afvallen.) Ik dacht aan de vorige avond en aan dat ik nog steeds niet huilend naar de Albert Heijn was gerend om Tony’s Chocolonely te halen. (De oranje, wat dacht je dan.) Kortom: tegen die vijfde dag zat ik gebeiteld, ik wist het zeker. Bovendien had ik al voordat ik was begonnen bepaald dat ik maar vijf van de zeven dagen van de detox zou doen, dus van opgeven was sowieso geen sprake.

Zo zagen dus ongeveer de eerste drie dagen van de detox eruit. Wil je weten hoe mijn laatste twee dagen verliepen? En of het inderdaad groen was?? Lees dan hier verder.