Hedwig laptop

Hoe ik besloot te gaan wonen en werken in een oude Volkswagen-bus

Het is nu ruim drie maanden geleden dat ik mijn mooie appartement in Amsterdam vaarwelzegde en de enige sleutels aan mijn bos die van ons busje waren: ons nieuwe huis. Samen met mijn vriend heb ik afgelopen zomer besloten ons huis en vrijwel alle spullen die we hadden te verkopen en te gaan rondreizen door Europa, samen met onze twee hondjes. Omdat het kon. Omdat we er zin in hadden eens een totaal ander leven te leiden. Het onze was ons namelijk een tikkeltje te voorspelbaar geworden, snap je? 

#VanLife is een van de populairste hashtags op Instagram

We kenden niet eens iemand die zoiets deed, maar dat bleek geen probleem tijdens de voorbereiding: op internet is genoeg te vinden over ‘van life’. Toen we al onderweg waren, las ik dat het zelfs een van de meest populaire nieuwe hashtags is op Instagram. Wat wil je ook? De foto’s van busjes in de wildernis spreken behoorlijk tot de verbeelding – al helemaal vanachter een bureau in een of andere kantoortuin. ‘Go where the wifi signal is low’, las ik bij wijze van inspirerende leus. Lekker, even weg. Even helemaal niets.

Nou ja, dat gaat dus al direct niet op. Ik werk als freelance journalist en een internetverbinding is misschien niet mijn allereerste, maar zeker wel mijn tweede levensbehoefte. Gelukkig mocht het zo zijn dat een week voor ons vertrek de eerste telefonieprovider kwam met een Europa-abonnement, waarmee ik onbeperkt kan bellen en per maand zeven gigabyte aan mobiel internet heb. Ik was gered (en kan strikt genomen alsnog gaan where the wifi signal is low).
Op dit moment zitten we in Marokko, na de afgelopen maanden Spanje en vooral Portugal te hebben ontdekt. ’s Nachts staan we bij stranden en langs afgelegen weggetjes, en soms op een betaalde camperplaats zodat we weer eens kunnen douchen. Oh, en een eigen wc hebben we ook niet.

Digitale nomade

Het is grappig om te bedenken dat sommige van mijn opdrachtgevers hier geen idee van hebben. Dat ze denken dat ik waarschijnlijk in een hippe hoofdstedelijke koffietent zit te flexwerken. Natuurlijk heb ik de mensen met wie ik nauw samenwerk op de hoogte gesteld, maar eigenlijk vooral vanuit persoonlijk oogpunt. Voor mijn werk hoeft de reis die ik onderneem namelijk geen enkele consequentie te hebben. Hoogstens raak ik onderweg op andere manieren geïnspireerd en kan ik origineler schrijven. In Nederland werkte ik bovendien ook weleens door tijdens een weekendje weg en op vakanties is het vaker wel dan niet gebeurd dat mijn laptop stiekem meeging.

De werkdruk is vervangen door creativiteit

Een ander idee dat achter deze reis stak, was het creëren van een situatie waarin we niet meer zo veel hoefden te werken. Dat leventje in de stad dat we leidden kostte namelijk genoeg. Rondreizend als een nomade is vooral je benzine de hoogste kostenpost, maar een hypotheek heb je niet en evenmin ruimte voor al dan niet dure spullen, dus die hoef je ook niet meer te kopen. En als je niet veel geld nodig hebt, hoef je ook niet zo veel te verdienen, en kun je dus minder werken. Dat is me goed bevallen. Ik merk dat de werkdruk die op een gegeven moment nooit meer verdween, inmiddels is vervangen door creativiteit en een gezonde lust. Ik moet niet meer, ik mag.

Het enige wat soms lastig is, is het totale gebrek aan structuur. Iemand vroeg me laatst of ik vaste dagen of tijden heb dat ik werk. Ik wou dat het kon. (Of, is dat wel zo? Hoe dan ook, ik heb het geprobeerd en het lukte niet.) Dit bestaan is namelijk helemaal niet zo zorgeloos als het lijkt. Om eerlijk te zijn heb ik meer aan mijn hoofd dan ooit. Van de hoeveelheid koelwatervloeistof dat ons 32 jaar oude beestje erdoorheen jaagt, tot hoe koud het ’s nachts soms kan worden, tot wat we telkens weer gaan aantreffen, op iedere nieuwe plek waar we komen, in een land waar we nooit eerder zijn geweest.

En toch, wat is dit leven machtig mooi.

Benieuwd naar foto’s van deze reis en meer over het bestaan als digital nomad? Je kunt ons volgen via Instagram en op www.liveslowdriveslower.com.

Deze column stond in de editie van weekblad Intermediair van 16 februari 2017. Het origineel vind je hier.